Emkaelka

Vecherom ya spokojno legla spat', a utrom prosnulas' v chuzhom dome. Neznakomyj mne mag utverzhdaet, chto on ‒ moj sozdatel', i ya ‒ eto vovse ne ya. Ne agent Tajnoj sluzhby Hellin Keron i voobshche ne chelovek, a tochnyj slepok s Hellin, magicheskaya kopiya lichnosti, sokrashchyonno MKL ili emkaelka v obihode magov. Bred, konechno, ved' moi chuvstva i mysli niskol'ko ne izmenilis'. No ch'yo myortvoe telo togda lezhit v podvale?!