Kösem Sultan

O gece, daha gözleri bile acilmamis sehzadesini, kiymetli taslarla süslü besiginin icinde, hatta Eyüp Sultan Camiinde düzenlenecek törenle Hz Osmanin ünlü kilicini kusanirken tasavvur etmisti. O gece, sehzadesinin cüls törenini hayal ettikce, nesesiz yildizlar bile ona piril piril görünmüstü. Iste on sekiz koca yilin ardindan hayali gercek olmustu. Hanedan artik onun evlatlarindan devam edecekti. Valide Handan Sultan, Mahfirze, Sultan Osman, Deli Mustafa, onun akilsiz annesi... Hepsinin hayali gözünün önünden birer birer gecti... Gülümsedi... Kurdu kurda bogdurmustu... Yesil gözlerini salona cevirdi. Bu dairenin duvarlari da haremdeki dairelerin cogunda oldugu gibi, birbirinden harika, üzerlerinde lale, karanfil, yaprak desenleri bulunan cinilerle kapliydi. Cinilerdeki mavi renkler o kadar tatli ve canliydi ki, insan kendini ciceklerle bezenmis bir bahcede sanirdi. Odada kalin mavi kadife perdeler vardi. Kenarlarina altin sarisi sirmalarla süsler yapilmisti. Cariyeler, altin samdanlarin mumlarini coktan yakmis, salonu los bir aydinlik kaplamisti.