Slepaya lyubov'

Ya byla ne takoj, kak vse… I zhestoko za eto poplatilas'. Obmanutaya, isterzannaya, pochti ubitaya ‒ ya proklyala tot den' i chas, kogda na menya obratil vnimanie On. Moj muzh, moj Vladyka. Proshli gody, minovali veka, smenilis' tysyacheletiya. I snova ya ne takaya, kak vse. Ved' takih, kak ya, bol'she net. Vymerli. No eto uzhe ne moi problemy! Zamuzh, govorite? Hah, a ty smeshnoj. Pozhaluj, ya ub'yu tebya pervym!