Śmierć pułkownika

Geneza utworu jest ściśle związana z powstaniem listopadowym w 1830 r. Wiersz został poświęcony Emilii Plater – szlachciance, która w męskim przebraniu wzięła udział w walkach powstańczych. Dowodziła w stopniu kapitana niewielkim oddziałem wojska polskiego. W wyniku poniesionych obrażeń Platerówna zmarła w Justianowie 23 grudnia 1831 r. Utwór stanowi hołd dla kobiety-żołnierza.