Tridtsat' koshek i ni odnoy chuzhoy. Memuary o zhizni, lyubvi i prinyatii sebya

Kortni pereehala radi tishiny i uyuta, a poluchila tridtsat par svetyaschihsya v temnote glaz. Ona ne planirovala stanovitsya spasatelem koshek. Kortni prosto hotela spryatatsya ot mira, zalechit starye rany i nauchitsya zhit zanovo. No nochnye kriki na kryshe, hudye siluety u musornyh bakov i kroshechnye sledy lap na podezdnoy dorozhke ne ostavili vybora. Ona nachala kormit ih, kogda ne mogla pozvolit sebe dazhe lishnyuyu banku tuntsa. Davala imena, hotya znala, chto privyazyvatsya opasno. Pisala ih istorii, kotorye vdrug okazalis nuzhny tysyacham lyudey po vsemu miru. Neznakomtsy prisylali korm, zhertvovali dengi na veterinarov i pisali kommentarii s neveroyatnoy podderzhkoy. «Tridtsat koshek i ni odnoy chuzhoy» — eto memuary o tom, kak odichavshie zhivotnye i odna zhenschina nashli drug druga. O tom, kak malenkie akty dobroty pererastayut v bolshoe soobschestvo. I o tom, chto inogda, chtoby spasti drugih, nuzhno snachala pozvolit spasti sebya. Eta kniga dlya teh, kto kogda-libo chuvstvoval sebya lishnim. I dlya teh, kto znaet: nastoyaschee chudo nachinaetsya s pervogo shaga navstrechu.