Türkcülügün Esaslari

Türkcülügün esaslari, II. Mesrutiyet dönemi Türk düsünce hayatinin önde gelen isimlerinden biri olan Ziya Gökalpin ölümünden bir yil önce, 1923 yilinda yayimlanan son eseridir. Tanzimattan sonraki yillarda Ali Suavi, Süleyman Pasa ve Ahmet Vefik Pasanin calismalariyla gündeme gelen ve tartisilmaya baslanan Türkcülük meselesini esas itibariyle bir sistem dahilinde, mahiyeti ve programi bakimindan ele alip inceleyen ilk fikir adami Ziya Gökalptir. Ziya Gökalpin genclik yillarindan itibaren düsündügü ve daha önceki yillarda yayimlanan bir kisim kitap ve makalelerinde ortaya koydugu Türkcülük düsüncesinin yeni kurulan Türkiye Cumhuriyeti ile yeni devletin inkilap hareketleri karsisinda biraz bunlara uyarlanmis olan programi Türkcülügün Esaslarinda görülür. Kitapta ileri sürülen fikirlerin büyük bir kismi yeni kurulan Cumhuriyet Türkiyesine sekil veren bir program mahiyetindedir. Dikkatle incelenirse cumhuriyet inkilaplarinin temelinde Ziya Gökalpin burada ileri sürdügü görüslerinin bulundugu anlasilir. Sadece gecmisin bir muhasebesi olmayan, ayni zamanda gelecege de yön veren kitaptaki fikirler, Cumhuriyetten bugüne Türkiyede gerceklestirilmeye calisilan sosyal reformlarin adeta temelini olusturmus durumdadir.