Tut moy dom

Pomnit li gorod lyudey, kotorye prozhili v nyom vsyu zhizn? Ezhednevno hodili po ego ulitsam, vdyhali ego briz, pyl i dym, borolis za ego mir i tselostnost, opuskali v ego zemlyu lyubimyh lyudey i vstrechali obyatiyami novoe pokolenie. Znayu, chto vseh lits ne zapomnit, chto lyudi pohozhi na bystroe i beskonechnoe techenie reki. No veryu, chto gorod pomnit teh, kto ego lyubit, kto sluzhit emu delom – oni ostavlyayut tut svoi otpechatki.